Έλλειμμα δημοκρατίας σημαίνει έλλειμμα θεσμών και διαφάνειας

Σωκράτης

Το κείμενο αυτό δεν το είχα στο μυαλό μου να γραφτεί τώρα όμως η στυγερή δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβαζ μου έδωσε την αφορμή. Θα μου πεις τώρα πως μπορεί να κολλάει ο τίτλος με μια δολοφονία;

Και όμως φίλε επισκέπτη κολλάει και παρακολλάει διότι οι θεσμοί του κράτους ουσιαστικά έχουν ευνουχιστεί οικειοθελώς η δολίως από την πολιτική εξουσία καθιστώντας τους κυρίως αναξιόπιστους στα μάτια των πολιτών και τα μάλα οκνηρούς στην λειτουργία τους.

Όπως γίνετε κατανοητό ήδη ζούμε σε μια συγκεκαλυμμένη χούντα όταν η δικαιοσύνη δίνει λογαριασμό στον πολιτικό της προϊστάμενο, όταν η αστυνομία δίνει λογαριασμό στον πολιτικό της προϊστάμενο, όταν ο στρατός δίνει λογαριασμό στον πολιτικό του προϊστάμενο, όταν εν' πάση περιπτώσει όλες οι υπηρεσίες δίνουν λογαριασμό και κυρίως περιμένουν εντολές για να κάνουν την δουλειά τους, από τον πολιτικό τους προϊστάμενο τότε είναι φανερό με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι υπάρχει σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας με σοβαρές παρενέργειες όπως η απαξίωση και η δυσλειτουργία.

Θα έλεγε κάποιος ότι ρε φίλε κάποιος πρέπει να δίνει εντολές αλλά και από που προκύπτει το έλλειμμα δημοκρατίας και απαντώ πως θα μπορούσα να συμφωνήσω με αυτό σε κάποιο βαθμό αρκεί αυτός που δίνει τις εντολές να αναλαμβάνει και την ευθύνη, συμβαίνει κάτι τέτοιο και δεν το έχω αντιληφθεί;..., όσο για το έλλειμμα δημοκρατίας αυτό το στηρίζω στην έλλειψη νόμων και πρωτοκόλλων που βοηθούν μια δημοκρατία να λειτουργεί σωστά και όχι να περιμένει εντολές πολλές φορές κατά το δοκούν. 

Επίσης όταν λέω σε κάποιο βαθμό εννοώ πως η οποιαδήποτε υπηρεσία και ειδικά αυτές που προανέφερα δεν μπορούν να περιμένουν εντολές για να ενεργήσουν και ειδικά σε σοβαρά ζητήματα. Δηλαδή θέλω να πω ότι είναι εντελώς παράλογο για παράδειγμα να εισβάλουν σκάφη του τούρκικου ναυτικού και λιμενικού στα Ελληνικά χωρικά ύδατα να προκαλούν προβλήματα και το Ελληνικό λιμενικό η το ναυτικό να περιμένει εντολές από την ηγεσία για να ενεργήσει γι’ αυτά τα θέματα πρέπει να υπάρχουν πρωτόκολλα άμεσης αντιμετώπισης. Δεν μπορεί για παράδειγμα σε υποθέσεις που εμπλέκονται ισχυροί επιχειρηματίες η δικαιοσύνη να είναι έρμαιο αυτών χωρίς ουσιαστική προστασία τόσο από τον νόμο όσο και από το κράτος διά των οργάνων του όπως είναι η αστυνομία.

Κάπως έτσι και με αυθαίρετο τρόπο θα προσθέσω λειτουργεί και το δημόσιο, όταν για παράδειγμα -θα γράψω προσωπικό βίωμα από το μακρινό 2008- πηγαίνω σε δημόσια υπηρεσία για να πάρω κάποιο έγγραφο δίνω την ταυτότητα μου και μου λέει ο υπάλληλος θέλω και πιστοποιητικό γεννήσεως. Βρε ταγαράκο βρε τραχανοπλαγιά βρε ΗΛΙΘΙΕ σου δίνω ταυτότητα και μου ζητάς πιστοποιητικό γεννήσεως προβάλλοντας και σαν επιχείρημα ότι το λέει ο νόμος;

Βρε δίποδο ζώο για να βγάλω ταυτότητα έχω προσκομίσει όλα εκείνα τα έγγραφα -μεταξύ αυτών και το πιστοποιητικό γεννήσεως- που αποδεικνύουν ποιος είμαι, πόσο βλάκας μπορεί να είσαι τελικά δημόσιε ανευθυνουπεύθυνε υπάλληλε που για να μην κάνεις την δουλειά σου προβάλεις ένα σωρό δικαιολογίες όπως και ο νόμος που έβγαλαν κάποιοι άλλοι πιο ηλίθιοι από εσένα.

Επανέρχομαι όμως στο αρχικό θέμα που είναι η χούντα που έχουν φτιάξει οι πολιτικάντηδες κρύβοντας την με τον μανδύα της δημοκρατίας. Αλήθεια γιατί κάνουμε εκλογές όταν αυτές δεν προσφέρουν τίποτα;

Πως γίνεται για παράδειγμα το ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ του 2011 από τους δήθεν δημοκράτες πολιτικούς να τοποθετήσουν πρωθυπουργό έναν τεχνοκράτη τραπεζίτη ο οποίος μάλιστα ήταν Διοικητής της τράπεζας της Ελλάδος και από τους βασικούς υπεύθυνους μαζί με τον Σημίτη για την εισαγωγή μας στο ευρώ, που ουδέποτε ψηφίστηκε από τον Ελληνικό λαό ονομάζοντας αυτή τη ενέργεια τα δήθεν δημοκρατικά κόμματα και αποκόμματα “κυβέρνηση ειδικού σκοπού” που στόχο της είχε κυρίως την αποτροπή του δημοψηφίσματος σχετικά με το μνημόνιο.

Που ακούστηκε να ψηφίζεις Σαμαρά και να σε κυβερνάει ο Βενιζέλος;

Αριστοτέλης

Πως γίνεται για παράδειγμα μια κάποια Νοτοπούλου που μπορεί και να έχει τα εχέγγυα αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, να βρίσκεται με υπουργικό θώκο όταν μάλιστα την μοναδική φορά που έβαλε υποψηφιότητα δεν κατάφερε να εκλεγεί;

Πως μπορεί κάποιος Κοντοζαμάνης η κάποιος Χαρδαλιάς που μπορεί και να κάνουν για τις θέσεις αυτές αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο, να βρίσκονται με υπουργικούς θώκους χωρίς να τους έχει ψηφίσει ο λαός;

Πως μπορεί άνθρωποι που φεύγουν από ένα κόμμα για να μην ψηφίσουν μνημόνιο να πηγαίνουν σε άλλο κόμμα και τελικά να ψηφίζουν μνημόνιο; (βλέπε Κουρουμπλής)

Πως μπορεί άνθρωποι που ψήφισαν μνημόνια και δήλωσαν ότι δεν πρόλαβαν να τα διαβάσουν να έχουν αυτή την στιγμή υπουργικό θώκο και μάλιστα ζωτικής σημασίας για την λειτουργία του κράτους χωρίς να έχουν ψηφιστεί διότι απέτυχαν οικτρά στην προγενέστερη πολιτική τους θητεία; (βλέπε Χρυσοχοΐδης)

Πως μπορεί άνθρωποι που δεν τους ξέρει κανένας δεν τους ψήφισε κανένας να κατέχουν ξαφνικά υπουργικούς θώκους και να λένε ναι σε όλα;

Πως μπορεί άνθρωποι που έθεσαν εαυτόν στο ύψιστο “όπλο” του λαού που είναι οι εκλογές και απέτυχαν να εκλεγούν προφανώς διότι στον προγενέστερο πολιτικό βίο τους κρίθηκε ότι απέτυχαν τώρα να έχουν υπουργικούς θώκους;

Που ακούστηκε όλες οι αποφάσεις να παίρνονται από υπουργούς οι οποίοι όμως έχουν ψηφίσει νόμο όπως ο 3126/2003 και αφορά την ποινική ευθύνη υπουργών όταν για παράδειγμα αυτός ο νόμος προβλέπει την παραγραφή στα 5 η και 10 έτη όπως προβλέπονται στο άρθρο 3 και η όλη διαδικασία ακόμα και για να διωχθεί κάποιος υπουργός είναι σκανδαλωδώς δαιδαλώδης και χρονοβόρα. Δηλαδή πέρα του ότι ο πολίτης είναι δύσκολο να αντιληφθεί το αξιόποινο της πράξης ενός υπουργού, πέρα του ότι οι πολιτικοί εξαφανίζουν η αλλοιώνουν αποδεικτικά στοιχεία όπως για παράδειγμα η λίστα Λαγκάρντ φτιάξανε και αυτό το νόμο όπου κάνουν την όλη διαδικασία ανούσια και χρήσιμη μόνο για εντυπωσιασμό και παραπλάνηση του πόπολου.

Δηλαδή για να γίνει απόλυτα κατανοητό αν ένας υπουργός βγάλει ένα πιστόλι και σκοτώσει 3 ανθρώπους σε κοινή θέα δεν θα συλληφθεί καν, αλλά θα πρέπει να γίνει ολόκληρη η διαδικασία όντας ο ίδιος ελεύθερος μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση.

Φανταστείτε λοιπόν αν σε κάτι τόσο ακραίο όπως το προηγούμενο παράδειγμα που δεν υπάρχει αμφιβολία ενοχής του όποιου υπουργού τι συμβαίνει όταν έχουμε να κάνουμε με εγκλήματα που είναι δύσκολο και κυρίως χρονοβόρο στο να αποδειχτούν όπως η δωροδοκία η πλαστογραφία η ακόμα και η παράβαση καθήκοντος. Διαβάστε αναλυτικά επί του θέματος την άποψη του Ιωάννη Σαρμά Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Εδώ λοιπόν έρχεται και κουμπώνει απόλυτα η μη δημοκρατία η μη αξιοκρατία και ο ευνουχισμός των υπηρεσιών, γιατί ακόμα και στο ακραίο παράδειγμα που έγραψα προηγουμένως η αστυνομία αλλά και η δικαιοσύνη δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Κάτι αντίστοιχο λοιπόν συμβαίνει και με τις μίζες και τις υποθέσεις διαφθοράς που κρατάνε δέσμια αυτή τη χώρα και την έχουν καταντήσει Κολομβία των Βαλκανίων.

Φανταστείτε λέει ο μακαρίτης ο Καραϊβαζ να είχε στοιχεία εγκλήματος/των που έχουν να κάνουν με μεγαλοεπιχειρηματίες οι οποίοι συναλλάσσονται με πολιτικούς και να φτάσει λέει η αστυνομία σε αυτά, πιο νομίζεται πως θα είναι το αποτέλεσμα;

Αν όμως η αστυνομία όπως και οι υπόλοιποι θεσμοί της χώρας όπως η δικαιοσύνη η ο στρατός, λειτουργούσαν ανεξάρτητα από το κράτος των πολιτικών και με αξιοκρατικά κριτήρια τότε πολλοί όχι πολιτικοί δεν θα ήταν, όχι επιχειρηματίες αλλά θα σάπιζαν στα πιο βαθιά μπουντρούμια με τα εγκλήματα που έχουν κάνει εναντίον αυτής της έρημης χώρας.

Τέλος και κλείνοντας αυτό το κείμενο μου τεράστια ευθύνη για την κατάντια αυτής της χώρας έχουν οι δημοσιογράφοι όπου οι περισσότεροι εξ’ αυτών συμβιβάζονται, διαλέγοντας στρατόπεδο και τελικά συγκαλύπτουν η διαστρεβλώνουν την αλήθεια κάνοντας το άσπρο μαύρο και το αντίστροφο κατά πως βολεύει την πλευρά που υπηρετούν, συμμετέχοντας και αυτοί με το αζημίωτο φυσικά στο πανηγύρι της σήψης και της διαφθοράς που έχει στηθεί στην Ελλάδα, μετατρέποντας την σε μια μπανανία χειρότερη και από υποανάπτυκτη χώρα της Αφρικής διότι και η τελευταία χώρα της Αφρικής έχει άλλοθι για την κατάντια της εμείς όμως όχι, καταλήγοντας εύλογα στο συμπέρασμα ότι έχουμε σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας που σημαίνει έλλειμμα θεσμών και διαφάνειας.

Αιδώς Αργείοι