Της στραβής ψωλής της φταίνε οι τρίχες

Όταν βλέπεις ένα συστημικό μέσο όπως ο ΣΚΑΪ να φιλοξενεί λιβελογραφήματα  πρώην υποψήφιων β(ο)λευτών της ΝΔ η οποίοι επαγγελματικά δηλώνουν δημοσιογράφοι καταλαβαίνεις γιατί υπάρχει αυτό το όργιο προπαγάνδας και παραπληροφόρησης για τον “θανατηφόρο” ιό και τα εμβόλια. Φυσικά διαβάζοντας κάποιος το συγκεκριμένο κείμενο θα μπορούσε να το παρομοιάσει με ένα γλυκό που προσφέρθηκε μετά από ένα αποτυχημένο δείπνο, το οποίο μεταφράζεται ακολούθως.

Πρώτα είναι το περιτύλιγμα που έχει την ένδειξη “προσοχή θανατηφόρος ιός” για να καταναλωθεί απαιτείτε ατομική ευθύνη και η κατανάλωση να γίνει με υπευθυνότητα.  

Προχωρώντας κάποιος που αποφασίζει τελικά να καταναλώσει το γλυκό διαπιστώνει μια επιθετική γεύση η οποία είναι γλυκόξινη και στην ερώτηση τι γεύση είναι αυτή η απάντηση είναι “επίθεση στην αντιπολίτευση”.

Φτάνοντας στο τέλος του γλυκού αυτός που το τρώει διαπιστώνει μια γλυκιά γεύση να πλημυρίζει τον ουρανίσκο του και ολόκληρη την στοματική κοιλότητα και στην ερώτηση πως λέγεται αυτό το μέρος του γλυκού η απάντηση είναι “γλύφω την κυβέρνηση μήπως και” όπου και συμπληρώστε εσείς αφήνοντας την φαντασία σας να δουλέψει.

Ανάλυση του γλυκίσματος

Περιτύλιγμα

Ο αρθρογράφος ξεκινάει κάνοντας ένα “τεχνικό” παραλληλισμό της 5^ης Απριλίου σαν να μιλάει για κάποια Εθνική επέτειο η κάποιου μεγάλου γεγονότος που χρήζει ιδιαίτερων εορταστικών εκδηλώσεων, άσχετα αν τονίζει ότι η πρόθεση του δεν είναι αυτή και προχωράει ξεδιπλώνοντας την σκέψη του γράφοντας πως σηματοδοτεί το άνοιγμα του λιανεμπορίου, για να επιστρέψουμε στην κανονικότητα και τελειώνει λέγοντας πως για να το πετύχουμε αυτό χρειάζεται ατομική ευθύνη, υπευθυνότητα και τσουπ βγαίνει και ένας περίεργος χρωματισμός επάνω στο προϊόν του περιτυλίγματος που γράφει την εύηχη λέξη αλληλεγγύη.  

Τι θέλει να πει ο ποιητής με τα παραπάνω άραγε;, όταν όπως προέγραψα  τεχνικά παραλληλίζει την 5^η Απριλίου με κάποιο σημαντικό γεγονός διότι χρησιμοποιεί παρακάτω την λέξη σηματοδοτεί. Φαντάζομαι πως γίνετε κατανοητό τι εννοώ και πως ο αρθρογράφος παίζει με τις λέξεις και το νόημα αυτών.

Συνεχίζω…

Τι εννοεί ατομική ευθύνη και υπευθυνότητα;, δηλαδή στην δική του λογική όπως και της κυβερνήσεως όλοι εμείς είμαστε ανεύθυνοι και θέλουμε να πεθάνουμε και ευτυχώς που υπάρχουν αυτοί να μας σώσουν. Της γελοιότητας το ανάγνωσμα θα πω στον αρθρογράφο και υποψήφιο σωτήρα β(ο)λευτή. Τέλος προσθέτει και το απίθανο “αλληλεγγύη” η οποία φυσικά και σε καμία περίπτωση δεν έχει το ακριβές νόημα της λέξεως, αντιθέτως θεωρώ ότι η χρήση τις λέξεως είναι παραπλανητική και επιχειρεί να ακουστεί όμορφα στα αυτιά των αφελών σανοφάγων ψηφοφόρων, όταν για παράδειγμα δεν μας λέει ότι αυτός σαν δημοσιογράφος και κάνοντας την χρήση της δημοσιογραφικής του ιδιότητας κυκλοφορεί όπου θέλει και όποια ώρα το θέλει, ούτε μας λέει ότι η επιχείρηση του -καλώς κατά την άποψη μου- λειτουργεί χωρίς ιδιαίτερες παρενέργειες λόγο “θανατηφόρου” ιού.       

Κυρίως γεύση του γλυκίσματος

Βλέπουμε μια επιθετική ρητορική προς την αντιπολίτευση θυμίζοντας αλήθειες, αποκρύπτοντας όμως  σημαντικότερα γεγονότα από τις αλήθειες που λέει, τα οποία φυσικά και δεν βολεύουν την κυβέρνηση. Για παράδειγμα πουθενά δεν αναφέρει, το ΟΧΙ που έγινε ναι στο δημοψήφισμα, δεν αναφέρει το ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ, αλλά κυρίως δεν αναφέρει την ΠΡΟΔΟΣΙΑ της κυβέρνησης Τσίπρα ο οποίος παρέδωσε το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στα Σκόπια λες και ήταν προίκα από τον μπαμπά του. Το γιατί δεν τα αναφέρει φυσικά και μπορώ να το καταλάβω με μεγάλη άνεση, όταν και η ΝΔ σε καμία περίπτωση δεν ήθελε η λαϊκή βούληση του δημοψηφίσματος να γίνει πράξη, όταν η ΝΔ στο ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ έχει δηλώσει μέσω του πρωθυπουργού πως θα καταπολεμήσει τον νατιβισμό όταν η ΝΔ συμφωνεί με την ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ συμφωνία των Πρεσπών. Αρκείτε φυσικά σε ψήγματα ξηρών καρπών μέσα στο γλυκό θέλοντας να μας  κάνει να πιστέψουμε, ότι η αντιπολίτευση “πολεμάει” την προσπάθεια της κυβέρνησης στην καταπολέμηση της “θανατηφόρου πανδημίας”, λησμονώντας ο αρθρογράφος ότι το @λέξης έτρεξε πρώτο-πρώτο να εμβολιαστεί υποστηρίζοντας το αφήγημα του αόρατου και “θανατηφόρου” εχθρού.

Αλήθεια τώρα αγαπητέ “ζαχαροπλάστη” -αρθρογράφε πραγματικά πιστεύεις ότι σε ένα γλυκό ταιριάζει μια γλυκόξινη γεύση η οποία αρέσει σε λίγους και με ιδιαίτερες προτιμήσεις ανθρώπους.     

Έκρηξη γλυκο-γευσίας

Τελειώνοντας ο “ζαχαροπλάστης” -αρθρογράφος αυτή την πανδαισία συνδυασμών δεν ξεχνάει φυσικά να προσθέσει μια έκρηξη θαυμασμού προς τον πρωθυπουργό εκθειάζοντας το πόσο υπεύθυνος είναι και πόσο καλά τα έχει πάει στην αντιμετώπιση του “θανατηφόρου” ιού.

Τι λες τώρα;, μένω άφωνος όταν για παράδειγμα η θνητότητα παγκοσμίως είναι στο 2,1% ενώ στην χώρα μας είναι στο 3% σταθερά εδώ και πολλούς μήνες με αυξητικές τάσεις κατά περιόδους, κάτι που για τις χώρες του λεγόμενου ανεπτυγμένου κόσμου είναι απαγορευτικό και δείχνει πως κάτι ΛΑΘΟΣ συμβαίνει στα νοσοκομεία όσο αφορά την αντιμετώπιση του “θανατηφόρου” ιού.

Συμπέρασμα

Με τέτοιου είδους λιβελογραφήματα βγαίνουν οι πάνσοφες λαϊκές ρήσεις όπως “της στραβής ψωλής της φταίνε οι τρίχες”. 

Σημείωση

Ακολουθεί το κείμενο σε φωτογραφική μορφή διότι ο skais -και όχι μόνο- έχει την συνήθεια να επικολλά νέες αναρτήσεις επάνω σε προηγούμενους συνδέσμους αλλάζοντας τους τίτλους κάτι που κάνει δύσκολη την απόδειξη των γεγονότων.